Adaçayının Aşkı

2086740-ada-cayi

orada akşamın kıyısındaydım
sarışın ezgisinde çiçeğimin

-benim aklıma lodos geliyor, senin-

orada mavinin ürperen teninde
usul bir şarkı söylüyordu periler

-saçlarımı okşamıyor artık gece-

kadehimin elime acıdığını bilirdim
rüzgâra bırakılmış deniz kabukları

-bir çocuk nedir acaba göğe bakarken-

bağında üzüm saksısında karanfil
mektubumu meltem getiriyordu orada

-kimin eli bu güz ile güzel arasında-

çimenlere uzandığım bir zaman da oldu
yani türkümü yalnızca çocuklar bilir

-mutluluk, her şeyin yanından geçiyordu-

en iyisini yaşlı balıkçılar söylerdi ama
kekik, bin yıldır âşıkmış fakir kız adaçayına

-gün olur da gidersen, kırık bir plak…-

beride Bizans’ın surları vardı işte
kimsesiz istasyon, öksüz tren yolları

-ne yapalım, hepsini bağışladım, kendimi de…-

yaz 2008
Maslak

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir