Çiçeklerden Bir Yaz Akşamı

eski bir kızdır ve her şey böyledir
bir körfez umudu keser hep
gemilerin yok saydığı bir denizden
kör bir çiçekçi kızdır
toplar rengini hiç bilmediği bahçelerden
kendini toplar hep çiçektir sapına kadar
sunar dünyaya bize ve görmediği her yere
kör olmak ölmektir biraz da

açtığı bütün kapılardan okyanus
kapanan her kapıdan hüzün tango
basamağı kırık her merdiven gül
her yalnızlık sarmaşık
sarılır sardıkça öpüşür her gece
sesinden yüzünü okşadığı bir garsonla
limanda balık tutar çocuklar sabahlara dek
aslında onlar mı balığı zaman mı onları
kim bilir

bir kızdır her vapurda biraz acınan
ve serin bir yaz akşamıdır hep dışarıda
serinlikten başka bir şey anlamayan

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir