Hatırla Barbara, Yağmur Yağıyordu, Dördüncü Baskı İçin…

Rappelle-toi Barbara Il pleuvait sans cesse sur Brest ce jour-là… Şarkı böyle başlıyor… “Hatırla Barbara, o gün hiç durmamacasına yağıyordu yağmur Brest’e…” Devam ediyor: “ve sen o yağmurun altında gülümseyerek yürüyordun ışıl ışıl…” Böyle söylüyor usta Prevert’in şiiri. İlk duyduğumdan bu yana nasıl da çarpmıştı beni dizeler: “Ve sen diye hitap ettiğim için sakın bana kızma, ben tüm sevdiklerime sen derim” diyordu şair, can içi şiirinde. Yves Montad söylüyordu şarkıyı.

Sonra bakmıştım da bir gün, ne kadar çok yazı yazmışım, ne kadar çok gazete – dergi, günlükler, mektuplar, ölenlerin ardından söylenenler, bir hikâye olmak üzere çekmecelerde saklananlar… Bir kurgu dahilinde onları birleştirmek, yenilerini de eklemek, farklı türde bir deneme kitabı yaratmak gelmişti aklıma…

Sonra Sunay Akın’ın o nefis arka kapak yazısı. Sonra Nar’ımla birlikte seçtiğimiz arka kapağın nar kırmızısı rengi. Sonra güzel insan Bora Uz’un yaptığı nefis kapak.

Anlattığı şarkılar, kurduğu dünya, getirdiği dille, her şeyiyle bambaşka görünüyordu bana Barbara… Kurşunların tepemize yağdığı bir zamanda, edebiyatın kırmızı şemsiyesini açıyorduk birlikte… Hele o girişteki alıntı, Martialis’in, “iyi insan, her zaman acemidir…” Bu iki bin yaşı aşkın cümlene kadar da anlatıyordu beni ve ne kadar çok kişiyle bağ kurdu. İyi kitaplardan beklediğimiz şeyi yapıp ne kadar çok kişiyi değiştirdi bu tuhaf yazgılı toplam…

Öyleymiş cidden, bazı kitaplar evladı gibiymiş insanın, o kadar da yakın onlara. Herkes Yalnız bir ince acıdır mesela, Sıfır kibirli bir uzaklık da taşır, ne bileyim Gece Güzelliği geçmişten bir büyüyü getirir, Yaz Tarifesi bir sarhoşluktur, ama bu… Bu deli, iyice çocuğum gibiydi… O kadar sıcak, o kadar bereketli, içten, başka, durup dururken olan ve insanın her zaman sonsuz sahiplendiği…

Az önce gelen paketten Hatırla Barbara Yağmur Yağıyordu’nun dördüncü baskısı çıktı. Okurlarıma aylak okur demiştim bu kitapta yer yer ve zaman zaman, Cervantes’ten el alarak. Ey aylak okurlar, bunca sahip çıkışınız, müşteri değil okur oluşunuz, içtenliğiniz ve paylaştıklarımız için çok teşekkür ederim.

Barbara, yolunda yürümeyi sürdürüyor, şarkıdaki yağmur dindi, baharın eşiğindeyiz. Şiir, devam ediyor…

Ve tabii kitabın şarkıları için tıklayınız lütfen…

 

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir