Yaz Tarifesi

yaz… sakız reçeli… tren penceresi… kırmızı gömlek… cemal süreya… pembe oje… zeytinyağlılar… çayır apartmanı… yanlış anlaşılmalar prensi… vapur dumanı… eskişehir… leman sam… kıskanıyorum ellere bakma… gurbete gidişimdir… etütler prensesi… elif mualla… yeşil küpeler… büyükada… kasımpatı kitapları… ritsos’un o dizesi… çardakların…

Sağcıdan Sanatçı Olur mu Hocam

Soruyu, ‘Kadın şair olur mu?’ diye soranları, ‘Neden olmasın, biz şiiri şeyimizle mi yazıyoruz,’ diye yanıtlayan Can Yücel cevaplamış. Biz solumuzla mı sanatçıyız? Tabii, sol yanımız olmadan eksiğiz ama işini sağıyla yapanı da bir köşeye atamayız. Wagner öyle ırkçıymış ki…

Engin Ardıç, Zizek ve Birkaç Can Kitap

O kitabı Beyazıt’ta bir sahafta bulmuştum: Komünizmle Mücadele Teknikleri. İçeriğinden bahseden uzunca bir yazım daha önce Varlık’ta yayımlandı. Yeniden bahsetmeyeceğim. Fakat komünizmden bahsedebiliriz; nasılsa artık serbest, öyle değil mi? Marx’ın deyimiyle Avrupa’nın üzerinde gezen ve her geçen gün daha da…

Bazen Ayla

Neden burnun uzamadı İnci? Ayla öldü, dediler… Ben Beyazıt’a gitseydim. Yağmur yağmasaydı. Çabucak akşam oldu annecik. Abim bi trene binip işe gitmişti. Kâkülleri vardı. Sigara içiyomuş vapurda. Dudakları güzeldi. Fethi Usta, şu köşedeki manavın sağından sap, sokağın sonunda büyük ağaç…

Temiz Kalan Tek Yer

Narı düşün Güneş’im, çatlayan bereketi, kapanan çarşıların serinliğini… Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde… Develer tellâl iken, pireler berber iken, ben annemin beşiğini tıngır mıngır sallar iken, Allah’ın kulu darıdan çokmuş, az söylemek günah, çok söylemek yokmuş. Az gidilir, uz…

En Çok

-hani deniz bazen bir şey söyler…- yine de en çok kanatlar, gökyüzü kuşların yeryüzü hüzünlü; dönerek bitir bu oyunu… en çok masallara inanan çocuklar balıkçılar, mezar taşlarındaki fotoğraflar saçları mermerden şair heykelleri ya da, ama en çok inanmayı seven o…

Leylâ Erbil…Hep…

Son kitabı Kalan’ın sayfalarını her çevirişimde, satırların altını çizerek, gözlerim dolarak; sıçramalı bilincine, keskin zekâsına, itiraz inceliğine, metnin anarşisine; bunca güce tapıcının büyük yazar, mavranın-gevelemenin roman diye itelendiği edebiyat dünyasının orta yerindeki hırçınlığının güzelliğine şaşırarak söylendim hep: Zaten bunları ancak…

Sevincin Ödevleri

dostum Şeref için, iyilikle… şöyle düşün; sevinç gözyaşı diye bir deyim var hüzünlü Türkçe’de sevinç ile gözyaşı, ne iyi! yanyanadır geneldegülerek bakmayı denersen evinin önünden geçen bir adam… her akşam, ağzında bir sap çiçekle şöyle düşün; ev ödevleri vardır ilkokulda…

Kalbimi Yaktım

 üzerime yüreğimden başka bir muska takmadan…* biraz anlamak için eski yerlerde durdum, bazı mahalle kahveleri –eğri bir yağmur sokaklar– kaç viran bağ, alkol, biraz mimozalar kaybettiğim anlamı bulmaya çalışırken kalbimi yaktım. eriyen bir gemi sulara karıştı. iyiydi biraz, sarı tütüne…

Dünebakanlar 1

2007’den 8 Ocak. Uğur’un doğum günü. Babamı düşündük. Onu bu yaşına girerken görseydi. Yani 20’sine. Yirmi yaş bambaşka bir yaş. Bulutun buluttan başka bir dolu şey olabileceği bir yaş. Ağacın da öyle… Sonra babam ben yirmi yaşındayken nasıldı dedim kendi…

Çiçeklerden Bir Yaz Akşamı

eski bir kızdır ve her şey böyledir bir körfez umudu keser hep gemilerin yok saydığı bir denizden kör bir çiçekçi kızdır toplar rengini hiç bilmediği bahçelerden kendini toplar hep çiçektir sapına kadar sunar dünyaya bize ve görmediği her yere kör…

Şarkıfelek

hüznün ilk günlerinde, ümit’e ve akif kurtuluş’a onlara benzeyerek… işte böyle çarkıfelek kepenkler yavaşça indirilir yankılanır handa klarnet sesi rakı böyle terler çay bardağında zeytin mutsuzdur domates yaz gülü anasonla ıslanır gazete haberleri fesleğen acıdan konuşur çocuklar acıdanbu kehribardır bu…

Mesut Diye Bir Kanarya

mesut diye bir kanarya vardı çocukça bir şeyler gece vapurlarında ağlayarak mehtaba bakan bir evi terkedip giderken pencere önlerinde sarmaşık diye bir çiçek vardı ne bileyim çok özleyince hapishane demirlerine sarılan mesut diye bir kanarya hüzünlü bir öyküdür göğe ağan…

Nokta

Ezilmiş Leylaklar Kitabı’ndan Çok erken gittiği için babama. Aziz hatırasına… Yine ortancalar altı camının, Dışarıda sükûnu yaz akşamının, Bahçemiz sulanmış, ıslak her çiçek. Kapı çalınacak, babam gelecek… Ziya Osman SABA (Geçen Zaman, Bir Oda Bir Saat Sesi,1942)   -Rakı kapağı…

Sözcüklerle Resmetmek

Ömer Türkeş – Milliyet Sanat ”Seni Hatırlatan Yıldızlar” Bu yazıda üzerinde duracağım ”Seni Hatırlatan Yıldızlar”ın konusunu özetleyerek başlayalım söze: Asıl mesleği bilgisayarcılık olan Serdar Güven, hep yazmayı, yazarlığı düşlemiştir. Yıllar önce -şimdi kendisini terk eden karısı Melek ile- oturdukları eve…

Ezilmiş Leylaklar Kitabı

Kitap Hakkında:”Onur Caymazı okuduğumda hikaye sanatının şiirle kardeşliğini bir kez daha hissettim. Bireysel acılardan yola çıkan bu incelikli hikayeler bir yandan da toplumsal endişelerle donanmış. Duyarlı şiirli bir anlatım, günün sancısını derinden kavrayış; bunlar eşlik ediyor genç yazara. Onur Caymaz,…