Unutmabeni Sokağı

Yokuştan inince solda, göreceksin…
Söyle bende ne vardı?

Düz git, köprüyü geç, tiyatronun orada
Balıkçılar yüz yıldır, kuşlar üç yüz

Sardunya, çıkmaz sokak çiçeğim
Seni lodos çarpıyordu, beni sesin

Yazmalı taş fırın, şiirin kenar suları
Sokak yıkıktır bağışla, çatışma vardı

Ötede serin cami, dilersen avluyu dinle
Rüzgârlı yerler hep çocuktur, sevinir

Anahtarını al evde yokumdur belki
Saçların var, unutsan da olur kimliğini

Gece yatıları için giy sevdiğim kazağı
Aşağı mahallede cinli bir yorgancı vardı

Eskiden biletleri yakarlardı otobüslerde
Beni oradan bekle istersen, alevde

Marías’ın yeni kitabı çıkmış, aşk romanı
Düştüğümüz dergâhın yosunlu duvarı

Atatürk’ün ayağını öpen Yahya Kemal’di
Bizim Nâzım’ınsa bir kızıl atkısı vardı

Daha yürüsen ne çıkar, aynı yokuş
Söyle sende nem kaldı?

Caymaz, Güz 2013

Sincan İstasyonu Ocak Şubat 2014 sayısında yayımlanmıştır.

 

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir